21η Απριλίου 1967: η ημέρα που η Ελλάδα “μπήκε στον γύψο”

by onvolos
5 views

Ξημερώματα Παρασκευής, 21 Απριλίου 1967. Παραμονή Σαββάτου του Λαζάρου. Παράξενη κινητικότητα στους δρόμους της Αθήνας. Ομάδες στρατιωτών ξεχύνονται στην «καρδιά» της πόλης με τζιπ και στρατιωτικά φορτηγά. Σε λίγο ακούγονται ερπύστριες. Τανκς πλησιάζουν το κέντρο από τα βόρεια και τα βορειοανατολικά. Προσεκτικοί παρατηρητές εντοπίζουν σε μερικά από τα άρματα ομοιότητες με εκείνα που λίγες εβδομάδες νωρίτερα είχαν κατηφορίσει από τη βόρεια Ελλάδα για την παρέλαση της 25ης Μαρτίου. Είναι τα ίδια. Μετά την παρέλαση, δηλώθηκαν ως «έχοντα υποστεί βλάβη» και για την… επισκευή τους μεταφέρθηκαν στο κέντρο τεθωρακισμένων στου Γουδή, όπου επικεφαλής είναι ο ταξίαρχος Στυλιανός Παττακός.

Οι εντολές που φέρουν από τον διοικητή τους οι χειριστές των αρμάτων είναι σαφείς: «καταλάβατε τα κυβερνητικά κτήρια, Πεντάγωνο, ραδιόφωνο, ΟΤΕ, Βουλή». Σημαντική δύναμη ελαφρών αρμάτων κυκλώνει τα ανάκτορα στο Τατόι και το αεροδρόμιο. Αλλά, από τη 01.30, πριν ακόμη ξεχυθούν τα άρματα στους δρόμους, έχουν ξεκινήσει οι συλλήψεις. Στις 02.00 οι ερπύστριες βγαίνουν από τα στρατόπεδα. Μέσα σε μία ώρα, οι άνδρες της Στρατιωτικής Αστυνομίας συλλαμβάνουν τον πρωθυπουργό Κανελλόπουλο, τον Παπαληγούρα, τον αρχηγό της Ένωσης Κέντρου, Γ. Παπανδρέου, τον γιο του, Ανδρέα, τον Αλευρά, τον Ηλιού και πολλά άλλα πρόσωπα της πολιτικής ζωής και της διανόησης, τον αρχηγό της Αστυνομίας Πόλεων και αρκετούς ανώτατους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων, μεταξύ αυτών τους αρχηγούς ΓΕΝ, ΓΕΑ και ΓΕΣ, αντιναύαρχο Εγκολφόπουλο, αντιπτέραρχο Αντωνάκο και αντιστράτηγο Σπαντιδάκη αντίστοιχα.

Το τηλεφωνικό δίκτυο νεκρώνει. Η πόλη απομονώνεται. Το ραδιόφωνο εκπέμπει στρατιωτικά εμβατήρια, που διακόπτονται από όχι και τόσο διαφωτιστικά μηνύματα. «Προσοχή! Προσοχή! Λόγω της δημιουργηθείσης εκρύθμου καταστάσεως, από του μεσονυκτίου ο στρατός ανέλαβεν την διακυβέρνησιν της χώρας». Μία ολόκληρη χώρα πιάνεται στον ύπνο. Ένοπλοι στρατιώτες περιφέρονται στους δρόμους, αλλά για την ώρα αγνοείται από ποιον παίρνουν διαταγές. Το επόμενο ραδιοφωνικό μήνυμα κοινοποιεί ότι αναστέλλονται έντεκα άρθρα του Συντάγματος. Είναι αυτά που αφορούν τις ατομικές και πολιτικές ελευθερίες. Η εντολή δίδεται «… λόγω εκδήλου απειλής κατά της δημόσιας τάξεως και ασφαλείας της χώρας εξ εσωτερικών κινδύνων».

Σχέδιο κινηματιών στρατιωτικών, το οποίο οι ίδιοι βαφτίζουν «επανάσταση», είναι σε εξέλιξη και περιλαμβάνει Τεθωρακισμένα, Στρατιωτική Αστυνομία και Ευέλπιδες υπό τις διαταγές των διοικητών τους, ταξίαρχου Στυλιανού Παττακού, συνταγματάρχη Ιωάννη Λαδά και αντισυνταγματάρχη Δημήτριου Ιωαννίδη αντίστοιχα.

Σε λίγο η ελληνική ιστορία θα ανοίξει ένα επταετές μελανό κεφάλαιο.

«ΕΞΕΡΑΓΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΝ ΚΙΝΗΜΑ – ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΝΔΡΕΣ». Με αυτόν τον τίτλο και «καπέλο» «Την 2αν πρωινήν», προλαβαίνει να σφηνώσει ένα μονόστηλο στο πρωτοσέλιδό της της 21ης Απριλίου η εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Μπρος στην εξέλιξη του πραξικοπήματος, οι πλαϊνές ειδήσεις καθίστανται απολύτως ανεπίκαιρες και αδιάφορες, αλλά ασφαλώς δεν υπάρχει χρόνος να ξηλωθεί ολόκληρη η σελίδα. Αυτό το μονόστηλο είναι το μόνο με την είδηση σε ορθό δημοσιογραφικό χρόνο. Ο εντός των ελληνικών συνόρων υπόλοιπος Τύπος, που έτσι κι αλλιώς δεν προλαβαίνει την επιβολή της δικτατορίας, θα φιμωθεί για χρόνια.

ΣΧΕΔΙΟ «ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ» ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ – ΑΛΛΟΙ ΤΟ ΜΕΘΟΔΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΤΟ ΕΚΤΕΛΟΥΝ…

Τις πρώτες πρωινές ώρες, η ηγεσία των πραξικοπηματιών σπεύδει στο Τατόι με τελεσίγραφο «ναι ή όχι στην επανάσταση» και ζητεί από τον νεαρό βασιλιά να ορκίσει την «επαναστατική κυβέρνηση». Το απόγευμα της 21ης Απριλίου ο Κωνσταντίνος… ευλογεί δια όρκου τους πραξικοπηματίες, θέτοντας ως όρο να μην αναλάβει στρατιωτικός την πρωθυπουργία, θέση στην οποία εντέλει τοποθετείται ο πιστός στο παλάτι, πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Κόλλιας, με αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Άμυνας τον Γρηγόρη Σπαντιδάκη, ο οποίος αν και δεν είναι από την αρχή με το συγκεκριμένο κίνημα, προσχωρεί, ωστόσο, εύκολα.

Στο βιβλίο του- ντοκουμέντο με τίτλο «Η ΔΙΚΗ», ο δικαστής των Απριλιανών, Γιάννης Ντεγιάννης, διατυπώνει την εκτίμηση πως «δεν ήταν μόνο η αγωνία του Κωνσταντίνου για τον θρόνο, αλλά έτσι όπως ήταν ζωσμένος από τόσους αρματωμένους που δεν ήξερε μέχρι πού θα έφταναν, σάστισε, δείλιασε, φοβήθηκε. Όσοι τον συμβούλευαν να αντισταθεί, ήταν λίγοι και δεν απέκλειαν τον εμφύλιο πόλεμο. Προτίμησε την υποταγή που ήταν πιο κοντά στον χαρακτήρα του».

Προεκλογική περίοδος. Οι κάλπες έχουν ορισθεί για τις 28 Μαΐου. Είναι εποχή βαθιάς πολιτικής κρίσης. Η χώρα δεν έχει συνέλθει ακόμη από τον εμφύλιο. Έχει προηγηθεί η πτώση της κυβέρνησης Παρασκευόπουλου, που λαμβάνει μεν ψήφο εμπιστοσύνης από τα δύο μεγάλα κόμματα, την ΕΡΕ και την Ένωση Κέντρου, αλλά δεν καταφέρνει να αποκρούσει τη μερίδα των προσκείμενων στον Ανδρέα Παπανδρέου βουλευτών, οι οποίοι ζητούν επίμονα ειδική ρύθμιση με την οποία να επεκτείνεται η βουλευτική ασυλία και κατά την προεκλογική περίοδο, ώστε να αποφευχθεί η ποινική δίωξη σε βάρος του για την υπόθεση του ΑΣΠΙΔΑ (ο Ανδρέας Παπανδρέου φέρεται ως κατέχων ηγετική θέση στη οργάνωση, που σύμφωνα με καταγγελίες προσώπων του συντηρητικού χώρου, δημιουργήθηκε από αριστερούς στρατιωτικούς για να αλώσει ιδεολογικά το στράτευμα και να εκτοπίσει «εθνικόφρονες» αξιωματικούς). Τη ρύθμιση δεν αποδέχεται η ΕΡΕ και η κυβέρνηση καταρρέει. Οι προσπάθειες για σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης πέφτουν στο κενό και ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος που δέχεται από τον βασιλιά την εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση, καλείται, ανεπιτυχώς ως αποδεικνύεται πολύ σύντομα, να διαχειριστεί την κρίση.

Οι πολιτικές παρατάξεις αδυνατούν να έρθουν σε συνεννόηση, το στράτευμα έχει διαβρωθεί από τα κόμματα και τον αμερικανικό παράγοντα, αιματηρές συμπλοκές φοιτητών και αστυνομίας στους δρόμους μεγάλων αστικών κέντρων είναι σχεδόν καθημερινή υπόθεση. Από την άλλη, η «εσωτερική ενημέρωση» της ΚΥΠ ότι ενόψει των εκλογών της 28ης Μαΐου το κλίμα είναι υπέρ των προοδευτικών δυνάμεων και δη υπέρ της αριστερής πτέρυγας του Ανδρέα Παπανδρέου, φουντώνει τις ζυμώσεις στρατηγών για έγκαιρη εφαρμογή του σχεδίου «Προμηθεύς» (σχέδιο του ΝΑΤΟ για την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου), ενός πραξικοπήματος του Στρατού με τις ευλογίες του παλατιού, προκειμένου να ανακοπεί η δυναμική του προοδευτικού χώρου.

Μέσα στη γενική αναταραχή, κάποιοι άλλοι αξιωματικοί, κατώτεροι, που από καιρό ετοιμάζονται πάση θυσία για πραξικόπημα, δεν χάνουν χρόνο. Βρίσκουν τρύπα και μπαίνουν… Θέλουν να «σώσουν την Ελλάδα από την απειλή του κομμουνισμού, που επικρέμεται από τον εμφύλιο ακόμα πάνω από το ταλαιπωρημένο σώμα της χώρας». Άλλωστε, η προτίμηση των Αμερικανών στους συνταγματάρχες και όχι στους στρατηγούς, σχετίζεται με τις εξελίξεις στην Κύπρο, όπου η διαρκώς επιδεινούμενη έκρυθμη κατάσταση απειλεί με ρήξη τις ελληνοτουρκικές σχέσεις κι αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα κατάρρευση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ και χτύπημα στα πλευρά των ΗΠΑ. Για τους Αμερικανούς η ομάδα των συνταγματαρχών εμφανίζεται περισσότερο «διαχειρίσιμη» στο συγκεκριμένο θέμα. Οι συνθήκες, λοιπόν, δείχνουν να ευνοούν τους κατώτερους αξιωματικούς κι όπως γράφει ο ιστορικός συγγραφέας Σπύρος Λιναρδάτος στο πεντάτομο έργο του «ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ», «όταν τα τανκς ξεκινήσουν είναι πολύ δύσκολο να τα σταματήσεις. Το θέμα είναι να τα προλάβεις».

Και πράγματι, τα τανκς βγαίνουν και ουδείς μπορεί πια να τα σταματήσει.

Στη μεταπολίτευση, σε πέντε συνεχή πρωτοσέλιδα υπό τον γενικό τίτλο «ΠΩΣ ΑΝΟΙΞΑΝ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΣΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ» η Ελένη Βλάχου θα δώσει το χρονικό της κατάλυσης της Δημοκρατίας, όπως εκείνη το έζησε, ξεκινώντας με την εικόνα της πόλης εκείνες τις πρώτες ώρες… «Είχα μόλις γυρίσει στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, που είχα αφήσει λίγες ώρες πριν, για να πάω να κοιμηθώ. Ήδη οι περισσότεροι δρόμοι ήσαν κλεισμένοι και κάναμε γύρους για να φθάσωμε στην Ομόνοια. Η διαδρομή ήταν σαν κακό όνειρο. Η πόλη είχε ήδη πάρει άλλη όψη, άλλο χαρακτήρα, άλλους ήχους. Λίγοι διαβάτες, λίγα αυτοκίνητα, στρατός παντού, σκληρές στρατιωτικές κραυγές, παραγγέλματα ανάμικτα με διαμαρτυρίες και ωργισμένες φωνές πολιτών, που δεν καταλάβαιναν γιατί δεν τους αφήνανε να πάνε σπίτια τους, νευριασμένοι οδηγοί που δεν υπακούγανε στις σύντομες, ξερές απότομες διαταγές. Κι όλα αυτά με ένα φόντο αλλόκοτο από θορύβους ανάρμοστους σε μία ήρεμη ειρηνική πόλη. Σκληροί μετάλλινοι ήχοι, βαρειά περάσματα τανκς, στρατιωτικών αυτοκινήτων, φρένα που γρύλλιζαν, θηριώδεις σκιές που ταξίδευαν, σκίζοντας τη νύχτα με διαπεραστικές κραυγές. Σα να είχε γίνει κάποιο τεράστιο λάθος, σαν ο ήχος μίας πολεμικής ταινίας να είχε μπλέξει μέσα σε ένα ντοκυμανταίρ της ζωής μίας πόλεως»

Η «ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΕΙΘΟΥΣ»… ΚΑΘΑΡΣΙΣ ΣΤΟ ΕΑΤ ΕΣΑ – «ΑΠΛΥΤΟΙ ΜΑΚΡΥΜΑΛΛΗΔΕΣ» ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΩΝ

Οι συλλήψεις αυτό το βράδυ της ανατροπής ξεπερνούν τις 1.000 και είναι μόνον η αρχή. Από αυτούς τους πρώτους συλληφθέντες, οι διαφωνούντες στρατιωτικοί μεταφέρονται στο Πεντάγωνο, οι πολιτικοί στο Κέντρο Τεθωρακισμένων και οι κομμουνιστές διανοούμενοι και πολίτες στο γήπεδο της ΑΕΚ στη Φιλαδέλφεια και στον Ιππόδρομο. Από την επομένη ο αριθμός των συλλήψεων πολλαπλασιάζεται προοδευτικά. Η λίστα της ασφάλειας είναι μεγάλη… Σύμφωνα με τα στοιχεία της χούντας, οι συλληφθέντες ανέρχονται σε 6.509, εκ των οποίων 1.328 απολύονται τις επόμενες μέρες. Πηγές κομμάτων και ξένοι ανταποκριτές κάνουν λόγο για διπλάσιο αριθμό. Στην πλειονότητά τους, πάντως, εκείνοι που πέφτουν στα νύχια της ΕΣΑ καταλήγουν με αρματαγωγά στη Γυάρο και τη Λέρο.

«Η κυβέρνησις ελπίζει ότι η παρούσα κατάστασις δεν θα διαρκέσει επί πολύ, αλλά μόνον κατά τον αναγκαίον χρόνον, δια να εκκαθαρισθή η χώρα δια της πειθούς και όχι δια της βίας, εκ των αναρχικών και των κομμουνιστών» δηλώνει σε λίγες μέρες στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο αντιπρόεδρος της «κυβέρνησης» Σπαντιδάκης. Την ίδια ώρα, στα εφιαλτικά κρατητήρια του Ανακριτικού της Στρατιωτικής Αστυνομίας, στην ταράτσα της οδού Μουμπουλίνας, όπου στεγάζεται η Ασφάλεια, στα ξερονήσια της εξορίας και αλλού, ο διοικητής του Σώματος, ο «αόρατος δικτάτωρ» Δημήτρης Ιωαννίδης, κάνει θαύματα! Καθαρίζει τον τόπο «δια της… πειθούς» από αναρχικούς και κομμουνιστές…

«Η χώρα διέτρεχε τον έσχατον κίνδυνον να αλωθεί από τον κομμουνισμόν. Οι Έλληνες και κατά ιστορικήν παράδοσιν αλλά και κατά την βασικήν κοινωνικήν αντίληψιν και αγωγήν δεν είναι ποτέ ευεπίφοροι προς τον κομμουνισμόν» (!) έχει ανακοινώσει από τις πρώτες ώρες στο «διάγγελμά» του ο επικεφαλής των πραξικοπηματιών Παπαδόπουλος μετά την επικράτηση των τανκς.

Πλέον, στην «ασθενή χώρα που έχει μπει στο γύψο», όπως διατυπώνει ο αυτόκλητος ιατρός και «σωτήρας» της, Παπαδόπουλος, χωρίς τη συγκατάθεση των πραξικοπηματιών δεν κινείται κουνούπι… Τα πάντα περνούν από αυστηρή λογοκρισία. «Το χριστιανορθόδοξον ελληνικόν έθνος πρέπει να καθαρθεί από τη νόσο του κομμουνισμού και να παραδοθεί άσπιλον και αμόλυντον εις τους πολίτας του»…

Το δόγμα της Ελλάδος που ανήκει στους Έλληνες Χριστιανούς της (Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, είναι το μότο της χούντας) μετατρέπεται σε εφιάλτη για τους πολίτες των οποίων η καθημερινότητα έχει μπει στο μικροσκόπιο, ελέγχεται εξονυχιστικά και όταν δεν βρίσκεται «πρέπουσα», πίπτει ράβδος… Και της Ελλάδας οι δικτάτορες, όπως όλου του κόσμου, επιβάλλουν στρατιωτικό νόμο ακόμα και στη σκέψη. Κάθε νέο ξημέρωμα επιφυλάσσει εκπλήξεις… Μία λίστα διαταγών με ποινές σε περίπτωση μη συμμόρφωσης…

Ενδεικτικό είναι στο πρωτοσέλιδο του Σαββάτου, 6 Μαΐου του 1967, της εφημερίδας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, δίστηλο με χτυπητό τίτλο το οποίο εφιστά την προσοχή των νέων: «Σεβασμός προς τους μεγαλύτερους – Οι σπουδασταί και οι μαθηταί υποχρεούνται να παραχωρούν τας θέσεις των εις λεωφορεία – Θα λαμβάνονται αυστηρά μέτρο δι όσους δεν θα συμμορφούνται». Προοιωνίζεται αναζωπύρωσις του περίφημου νόμου 4.000 του 1958 περί τεντιμποϊσμού. Το «εν χρω» (με την ψιλή) κούρεμα, που για καιρό πολύ είχε μπει στον πάγο, θα επανέλθει δριμύτερο. Οι «τεντιμπόηδες» θα μετονομαστούν «άπλυτοι μακρυμάλληδες», «διακονιάρηδες» και «αποδιοπομπαίοι» και, όπως θα δηλώσει ο μετέπειτα διοικητής ΕΣΑ Ιωάννης Λαδάς, ο στόχος της «χρηστής κυβερνήσεως δεν είναι να τους κόψει τα μαλλιά, αλλά να τους κόψει την νοοτροπίαν, ήτις είναι καταστρεπτική δι αυτούς και δια την Ελλάδαν» (!). Για τα επόμενα επτά χρόνια, πάντως, οι εφημερίδες θα αποδελτιώνουν κυβερνητικά ανακοινωθέντα παντός είδους απαγορεύσεων, αλλά και επιβολών, όπως εκείνη η… αριστουργηματική ανακοίνωση περί επιβεβλημένης κατανάλωσης πατάτας από τα ελληνικά νοικοκυριά τουλάχιστον δις εβδομαδιαίως, επειδή παρατηρήθηκε μη προβλεπόμενη υπερπαραγωγή προϊόντος!

Γενικώς, οι εφημερίδες αποτελούν τον μεγάλο φόβο των συνταγματαρχών. ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ και ΕΣΤΙΑ είναι στο πλευρό της «επανάστασης», αλλά όλες οι υπόλοιπες… Βεβαίως, αυτοί, οι… προασπιστές και της δημοκρατίας και της ελευθεροτυπίας, δεν είναι δυνατόν να επιβάλουν λογοκρισία, αλλά κι αν επιβάλουν, πώς γίνεται να κλείσουν τις εφημερίδες επιλεκτικά; Τα πρώτα χρόνια το κάνουν και κάποτε, κάπου στο 1969, αναγκάζονται να αναδιπλωθούν, να περιορίσουν τη λογοκρισία, τουλάχιστον για τους τύπους. Μία περίοδο προσπαθούν να στηρίξουν τα δύο δικά τους φύλλα, αλλά έτσι κι αλλιώς εκείνα είχαν πάντα ισχνή κυκλοφορία. Πάντως, τη νύχτα των τανκς οι κινηματίες δεν χάνουν καθόλου χρόνο. Στέλνουν στρατιώτες στα γραφεία της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και της ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ και σταματούν στον αέρα τις όποιες εκδόσεις. «Προλάβαμε την είδηση, επειδή Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ έβγαινε στις τρεις τέσσερις το πρωί. Αυτά τα σημερινά τα τεμπέλικα που κλείνουν φύλλο οι εφημερίδες τα μεσάνυχτα και πάνε όλοι για ύπνο δεν τα είχαμε εμείς… Κάποια φύλλα πρόλαβαν και βγήκαν στα περίπτερα πριν εμφανιστούν οι στρατιώτες» θα εξηγήσει χρόνια μετά η Βλάχου.

«Για την «ΑΥΓΗ» και την «ΑΛΛΑΓΗ» είχαν… μεριμνήσει νωρίτερα οι στρατιωτικοί. Είχαν κλείσει τα γραφεία και είχαν συλλάβει με συνοπτικές διαδικασίες συντάκτες, που αναζητούσαν ακόμη και στα σπίτια τους! Όσο για την «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», είχε χάσει τα δύο κυριότερα στελέχη της. Ευτυχώς, υπάρχουν οι εφημερίδες του εξωτερικού κι εκείνες δεν λογοκρίνονται. Στο χρονικό διάστημα 1967 – 1974 η Ελλάδα φιγουράρει σε κάμποσα πρωτοσέλιδα, καθόλου κολακευτικά για την κυβέρνησή της…

Στις 22 Απριλίου, Σάββατο του Λαζάρου, ο Παπαδόπουλος καλεί στο γραφείο του τους διευθυντές των εφημερίδων και τους… τραβάει έναν δεκάρικο περί των ιερών σκοπών της «επαναστάσεως», η οποία τυγχάνει και της ευλογίας του βασιλέως κι επειδή -όπως επαναλαμβάνει μετ΄ επιτάσεως- «ο σκοπός είναι ιερός», από τις 24 τρέχοντος μηνός θα επιβάλει λογοκρισία. Όπερ και γίγνεται.

Μπρος στην προοπτική της… κατά παραγγελίαν δημοσιογραφίας, οι περισσότεροι εκδότες αναστέλλουν την κυκλοφορία των εφημερίδων τους. Ανάμεσά τους και η Ελένη Βλάχου. Σε μία συνάντησή του με την εκδότρια της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ και της ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗΣ ο Παπαδόπουλος προσπαθεί να την πείσει να κυκλοφορήσει και πάλι τα φύλλα, υποσχόμενος ότι θα σταματήσει η λογοκρισία. Προσπαθεί να την πείσει, στην αρχή με ευγένεια, ύστερα με απειλές… «Σας ορκίζομαι στον τάφο της μητέρας μου» της λέει εντέλει κι εκείνη κρατιέται την τελευταία στιγμή να μην ξεσπάσει σε γέλια. Ή σε κλάματα…

Η στιχομυθία καταλήγει ως εξής:

  • Βλάχου: Θα περιμένωμε (την κατάργηση της λογοκρισίας)
  • Παπαδόπουλος: Όχι! Πρέπει να εκδοθήτε αμέσως! Να δείξετε ότι πιστεύετε στην υπόσχεση που σας δίδω!».

Η εκδότρια δεν κάμπτεται. Ασφαλώς, η λογοκρισία συνεχίζεται ακάθεκτη.

«Η Αμερική δεν επεμβαίνει εις τα εσωτερικά της Ελλάδος – Ούτε έχει νόμιμον δικαίωμα να το πράξη» δημοσιεύει, σε λίγες μέρες, στο πρωτοσέλιδό της η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, διασκεδάζοντας εντυπώσεις… Τα πολλά, πάντως, φύλλα που αρνούνται να συμμορφωθούν «προς τα υποδείξεις», παραμένουν κλειστά. Εκδότες και διευθυντές σύρονται σε δίκες. Στην πραγματικότητα, η λογοκρισία είναι αυστηρή και βασικά, ασυνάρτητη. Βλέπεις, οι επιτελείς αδυνατούν να κατανοήσουν τι είναι κακό και τι καλό για τον «ιερό σκοπό». Εντέλει, για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο κι αφού περνούν από κρησάρα ακόμη και τις αγγελίες των γάμων, αποφασίζουν να κόβουν το 90% των ειδήσεων!

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο

Slot Terpercaya