Πέντε ντοκιμαντέρ μικρού μήκους εμπνευσμένα από τα Νόμπελ Ειρήνης

by admin
6 views

Τα βραβεία Νόμπελ, η National Geographic Documentary Films και ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης Orlando von Einsiedel συνεργάστηκαν για τη δημιουργία μιας σειράς πέντε ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, γιορτάζοντας τον συνεχιζόμενο αντίκτυπο και την επιρροή των βραβευμένων με Νόμπελ Ειρήνης σε όλον τον κόσμο. 

Δείτε τα εδώ:

Into the Fire (Μέσα στη Φωτιά)

«Ένα λάθος βήμα θα μου κοστίσει τη ζωή»

Σε μια περιοχή του Ιράκ που καταστράφηκε από ο ISIS, η Hana Khider ηγείται μιας ομάδας γυναικών Yazidi πυροτεχνουργών στην προσπάθειά τους να καθαρίσουν τη χώρα από τις νάρκες. Η δουλειά τους περιλαμβάνει την επίπονη αναζήτηση ναρκοπαγίδων σε βομβαρδισμένα κτίρια και χωράφια, όπου μια λανθασμένη κίνηση σημαίνει βέβαιο θάνατο. Παρόλο που οι καταστροφές που προκάλεσε ο ISIS εξακολουθούν να είναι εμφανείς και οι ντόπιοι υποφέρουν, προσπαθούν να ξεχάσουν το παρελθόν και να παραμείνουν αισιόδοξοι.

Η Hana εργάζεται για τη Συμβουλευτική Ομάδα Ναρκών (Mines Advisory Group), μια οργάνωση που συμμετέχει στη Διεθνή Εκστρατεία για την Απαγόρευση των Ναρκών (International Campaign to Ban Landmines), η οποία βραβεύθηκε με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1997.

Still Human (Ακόμα Άνθρωπος)

«Το να χάσω το πόδι μου με έκανε να βλέπω τον εαυτό μου ως το άτομο με την μικρότερη αξία στον κόσμο»

Το 1998, ο Makur Diet, στο διαλυμένο από τον πόλεμο Νότιο Σουδάν, έχασε το πόδι του από μια σφαίρα. Απελπισμένος για το μέλλον του, ο Μακούρ σκεφτόταν να αυτοκτονήσει, όταν του δόθηκε ένα προσθετικό πόδι. Ο Μακούρ συνειδητοποίησε ότι τώρα είχε την ευκαιρία να κάνει κάτι καλό στον κόσμο και αποφάσισε να αφιερώσει τη ζωή του στο να βοηθήσει άλλους ακρωτηριασμένους. Σε κέντρο της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού (ICRC) στο Νότιο Σουδάν, ο Μακούρ φτιάχνει προσθετικά μέλη και δίνει ελπίδα σε άλλα άτομα που έχουν χάσει ένα άκρο. Βοηθά στην ανοικοδόμηση της χώρας του, ένα πόδι τη φορά.

Ο Μακούρ εργάζεται σε κέντρο της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού στο Νότιο Σουδάν. Το ICRC έλαβε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1917, το 1944 και το 1963.

The Lost Forest (Το Χαμένο Δάσος)

«Οι ντόπιοι δεν γνωρίζουν κανέναν στις γύρω κοινότητες που να έχει ανέβει ποτέ στο δάσος»

Πώς θα αναπτύσσονταν οι φυσικοί βιότοποι χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση; Σε αυτό το ντοκιμαντέρ ακολουθούμε μια διεθνή ομάδα επιστημόνων και εξερευνητών σε μια ιδιαίτερη αποστολή στη Μοζαμβίκη: να φτάσουν σε ένα δάσος στο οποίο δεν έχει πατήσει ποτέ πόδι ανθρώπου. Η ομάδα στοχεύει στη συλλογή δεδομένων από το δάσος, για να βοηθήσει στην κατανόησή μας του πώς η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τον πλανήτη μας. Αλλά το δάσος βρίσκεται πάνω σε ένα βουνό, και για να φτάσει σε αυτό, η ομάδα πρέπει πρώτα να αναρριχηθεί σε έναν απότομο βράχο 100 μέτρων.

Το έργο του επιστήμονα βασίζεται σε έρευνα που διενεργήθηκε από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (Intergovernmental Panel on Climate Change), αποδέκτη του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης το 2007.

An Unfinished Symphony (Μια Ημιτελής Συμφωνία)

«Πιστεύω ειλικρινά ότι η μουσική μπορεί να ενώσει τους ανθρώπους. Η μουσική είναι μια παγκόσμια γλώσσα»

Σε αυτό το ντοκιμαντέρ, παρακολουθούμε δύο Νοτιοαφρικανούς μουσικούς: τον Tsepo Pooe, που μεγάλωσε στο Σοβέτο και τη Lize Schaap, που μεγάλωσε στην πλούσια Πρετόρια. Είναι και οι δύο μέλη μιας πολύ ιδιαίτερης και μοναδικής ορχήστρας, της Miagi Orchestra. Μέσα από τα μάτια τους, και τις διαφορετικές εμπειρίες τους για το τι σημαίνει να μεγαλώνεις στη Νότια Αφρική, αντιλαμβανόμαστε τον τεράστιο αντίκτυπο που εξακολουθεί να έχει το απαρτχάιντ, αλλά βλέπουμε και την ελπίδα για ένα πιο φωτεινό μέλλον στη χώρα.

Εμπνευσμένη από την κληρονομιά του βραβευμένου με Νόμπελ Ειρήνης το 1993, Νέλσον Μαντέλα, η ορχήστρα στοχεύει να βοηθήσει το έθνος να ξεπεράσει δεκαετίες βίας, συγκρούσεων και διχοτόμησης μέσω της δύναμης της μουσικής.

Lost and Found

«Αν χάσουν ένα παιδί, είναι σαν να διώκονται διπλά»

Στο χάος του μεγαλύτερου προσφυγικού καταυλισμού στον κόσμο, ο Kamal Hussein είναι ένας φάρος ελπίδας. Από τη μικρή ετοιμόρροπη καλύβα του, και οπλισμένος μόνο με ένα μικρόφωνο, έχει βάλει ως προσωπικό στόχο να προσπαθήσει να ενώσει ξανά τις χιλιάδες οικογένειες Ροχίνγκια που έχουν διαλυθεί από τη βία και την εθνοκάθαρση στη Μιανμάρ. Ωστόσο, βρίσκοντας χαμένα μέλη οικογενειών και επανενώνοντάς τους, δεν βοηθά μόνο αυτούς. Βρίσκει ειρήνη και για τον εαυτό του.

Το έργο του Καμάλ χρηματοδοτείται από τον Ύπατο Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (United Nations High Commissioner for Refugees), αποδέκτη του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης το 1954 και το 1981.

Πηγή: NobelPrize.org, National Geographic Documentary Films

Μοιράσου το άρθρο:

Περισσότερα Εδω

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο